Το πρόβλημα του νέου δρόμου Βόνιτσα–Άγιος Νικόλαος δεν είναι ότι δεν διαθέτει Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης. Ούτε ότι δεν κατασκευάστηκε με τα χαρακτηριστικά ενός αυτοκινητοδρόμου.
Ο δρόμος δεν μελετήθηκε ποτέ ως αυτοκινητόδρομος. Η εγκεκριμένη μελέτη τον περιγράφει ως οδό τυπικής διατομής β2σ: μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, χωρίς διαχωριστική νησίδα, με ασφαλτοστρωμένο έρεισμα 1,50 μέτρου. Επομένως, η κατηγορία του δεν προέβλεπε ΛΕΑ.
Το ουσιαστικό ερώτημα είναι διαφορετικό: γιατί ένα έργο που είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί σε 34 μήνες οδηγείται τελικά σε περισσότερα από έξι χρόνια κατασκευής και ποια είναι η μεγάλη, μετρήσιμη διαφορά που προσφέρει σήμερα στον κάτοικο και στον οδηγό της περιοχής;
Από τον Ιούλιο του 2023 στον Σεπτέμβριο του 2026
Η εργολαβική σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε. υπογράφηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2020. Η αρχική ημερομηνία ολοκλήρωσης ήταν η 9η Ιουλίου 2023.
Σύμφωνα με τις επίσημες αποφάσεις, ακολούθησαν διαδοχικές παρατάσεις. Μέχρι τον Ιούλιο του 2025 είχαν ήδη εγκριθεί τέσσερις παρατάσεις. Η προθεσμία μεταφέρθηκε στη συνέχεια στις 31 Μαΐου 2026 και τελικά στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
Οι 34 μήνες της αρχικής σύμβασης έγιναν, επομένως, περισσότερα από έξι χρόνια.
Δεν πρόκειται για μία μικρή απόκλιση από το αρχικό χρονοδιάγραμμα. Πρόκειται για χρονική διάρκεια υπερδιπλάσια της προβλεπόμενης.
Τι άλλαξε τελικά στον δρόμο;
Υπάρχουν αναμφίβολα βελτιώσεις. Κατασκευάστηκε η παράκαμψη του Αγίου Νικολάου, βελτιώθηκε η χάραξη σε τμήματα, δημιουργήθηκε νέο οδόστρωμα, τοποθετήθηκαν στηθαία και διαμορφώθηκαν ασφαλτοστρωμένα ερείσματα.
Το ερώτημα είναι εάν αυτές οι βελτιώσεις δικαιολογούν τη χρονική διάρκεια του έργου και εάν συνιστούν τη μεγάλη αλλαγή που περίμενε η περιοχή.
Ο νέος δρόμος παραμένει 1+1. Τα δύο αντίθετα ρεύματα εξακολουθούν να χωρίζονται μόνο με διαγράμμιση και όχι με φυσικό διαχωριστικό. Η βασική πιθανότητα μιας μετωπικής σύγκρουσης παραμένει χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης διατομής.
Ο χρόνος της διαδρομής
Η καθημερινή εμπειρία αρκετών οδηγών είναι ότι η χρονική διαφορά δεν είναι ιδιαίτερα αισθητή: περίπου στον ίδιο χρόνο πραγματοποιούνταν η διαδρομή και πριν.
Πόσα λεπτά εξοικονομεί πραγματικά ο οδηγός; Ποια ήταν η μέση ταχύτητα πριν και ποια είναι σήμερα; Πόσα ατυχήματα αναμένεται να αποτρέπονται με τη νέα χάραξη;
Χωρίς στοιχεία, η «αναβάθμιση» ή ο όρος ασφάλεια, παραμένει ένας γενικός χαρακτηρισμός και όχι ένα μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Η ΛΕΑ και η περίφραξη δεν είναι το βασικό ζήτημα
Η απαίτηση να διαθέτει ο δρόμος ΛΕΑ δεν στηρίζεται στην εγκεκριμένη κατηγορία του. Το ασφαλτοστρωμένο έρεισμα των 1,50 μέτρων δεν αποτελεί Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης.
Αντίστοιχα, από τα συμβατικά τεύχη δεν προκύπτει σαφής υποχρέωση συνεχούς περίφραξης για τα ζώα σε ολόκληρο το μήκος του άξονα. Οι περιβαλλοντικοί όροι προέβλεπαν κυρίως τη διαμόρφωση τεχνικών έργων και οχετών κατάλληλων και ως διαβάσεων πανίδας.
Επομένως, δεν έχει νόημα να ζητάμε από τον δρόμο χαρακτηριστικά που δεν περιλαμβάνονταν στην κατηγορία και στη σύμβασή του.
Ποιος είναι υπεύθυνος;
Για την κατασκευή, την εφαρμογή της μελέτης, την επίβλεψη και την έγκριση των παρατάσεων υπεύθυνο είναι το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών. Διευθύνουσα υπηρεσία του έργου είναι η αρμόδια Ειδική Υπηρεσία Δημοσίων Έργων, ενώ ανάδοχος είναι η ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε.
Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έχει την ευθύνη συντήρησης της Εθνικής Οδού 42 και των σχετικών οδικών τμημάτων μετά την παράδοσή τους. Δεν είναι, όμως, ο φορέας που σχεδίασε και δημοπράτησε τη συγκεκριμένη εργολαβία.
Ο Δήμος Ακτίου–Βόνιτσας δεν είναι ούτε κύριος ούτε κατασκευαστής του έργου.
Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι ότι δεν κατασκευάστηκε ΛΕΑ σε έναν δρόμο που δεν προβλεπόταν να έχει.
Το πρόβλημα είναι ότι, έπειτα από σχεδόν έξι χρόνια εργασιών, η περιοχή ακόμη περιμένει να δει και να μετρήσει τη μεγάλη διαφορά.
Πηγές:
https://www.ggde.gr/index.php?Itemid=217&id=3908&option=com_k2&view=item
https://www.pde.gov.gr/erga/view.html?id=505292ca-6c0d-41d1-9fbc-d4c8eace2482&utm_source
